„Na dnie którejś z teczek — znów na chybił trafił — znajduję świstek papieru zapisany pośpiesznie ołówkiem
Wczoraj, w Liceum im. Bolesława Chrobrego w So
pocie zdało maturę osiemnastu eksternistów. Jeden
o kulach, paru w mundurach, z medalami za Lenino, Warszawę i Bałtyk, reszta prawie dzieci.
Podpis nieczytelny. Obok inny dokument sporządzony na kawałku hitlerowskiej makulatury
Prezydent miasta Gdańska KotusJankowski
Spojrzałem na moje buty z błyskawicznym zamkiem. Zerknąłem na nogi młodych archiwistek. Były w najmodniejszych pantofelkach. No cóż, widać w archiwum wszystko kojarzy się z historią...
3 — Opowieści...
Baszty i bramy
ażdy słyszał o Złotej Bramie i wie 0 Bramie Zielonej, widział Basztę Słomianą i zna Basztę Łabędź. Lecz idę o zakład z mieszkańcami Gdańska, że nikt nie wymieni wszystkich baszt i bram. Jeśli wygrałem, to przeczytajcie, jeśli przegrałem... to też przeczytajcie. Wyłączam z zakładu tylko dwie osoby architekta Ryszarda Massalskiego i inżyniera Jerzego Stankiewicza. Pierwszy był konserwatorem gdańskich zabytków, drugi jest znawcą średniowiecznej architektury. Obydwaj wiedzą więcej ode mnie.
Baszta Narożna jest ponoć najstarsza. Jej cegłę wypalono w 1343 roku. Wypada więc zacząć od niej. Ale przedtem proponuję wejść na wieżę ratusza. Poza tysiącem osobliwości mamy w Gdańsku dwa ratusze — jeden Staromiejski przy ulicy Korzennej i drugi Głównomiejski przy ulicy Długiej. Wybieramy ten drugi, gdyż ma wyższą wieżę. Baszt z wieżami nie należy mieszać, bo choć jednych i drugich jest niemal bez liku, są to zupełnie różne obiekty. Ze strzelnic baszty widać tylko wroga, a na galeryjce wieży ma się miasto na dłoni. A o to właśnie chodzi, aby zbytnio nie błądzić i jednym spojrzeniem objąć całość.“(11)